Τετάρτη 20 Μαρτίου 2013

Το Γαλακτικό Οξύ δεν είναι εχθρός αλλά καύσιμο




Οποίος γυμνάζεται σήμερα έχει ακούσει για το Γαλακτικό Οξύ και τις επιδράσεις του στους μύες και τον οργανισμό. Παράγεται μέσα στους μυς και τους κάνει να καίνε. Αυτή η διαδικασία είναι που φέρνει κόπωση και συχνά προκαλεί την παραίτηση από την προσπάθεια. Οι προπονητές συχνά συμβουλεύουν τους αθλητές να προπονούνται κάτω από το «Γαλακτικό κατώφλι», το οποίο είναι το σημείο έντασης της άσκησης όπου αρχίζει η παραγωγή και συσσώρευση Γαλακτικού οξέως στους μυς. Πολλοί αθλητές επίσης κάνουν και εργομετρικές εξετάσεις για να βρουν το ακριβές σημείο του προσωπικού τους Γαλακτικού κατωφλίου»,

Όλα τα παραπάνω έχουν αρχίσει να αμφισβητούνται έντονα τα τελευταία χρόνια και μάλιστα πολλοί επιστήμονες έχουν αρχίσει να καταλήγουν πως είναι εντελώς λάθος. Οι νέες θεωρίες λένε πως το Γαλακτικό Οξύ είναι καύσιμο και όχι απόβλητο. Οι μυς το παράγουν ηθελημένα γα να το χρησιμοποιήσουν σαν καύσιμο. Ο λόγος που οι καλά προπονημένοι αθλητές μπορούν να αθλούνται τόσο έντονα και τόσο πολύ είναι επειδή οι μυς τους έχουν προσαρμοστεί να απορροφούν και να χρησιμοποιούν ποιο αποδοτικά το Γαλακτικό Οξύ.

Η θεωρία για το «κακό» Γαλακτικό Οξύ κρατάει εδώ και πάνω από 100 χρόνια κυρίως γιατί φαινόταν να έχει λογική, όμως από πουθενά δεν αποδεικνυόταν ότι πρόκειται για απόβλητο. Τώρα πια θεωρείται σαν κλασικό λάθος στην ιστορία της επιστήμης. Το καθοριστικό πείραμα για αυτή τη θεωρία είχε κάνει στις αρχές του 20ου αιώνα ο ΝομπελίσταςOtto Meyerhof που είχε κόψει στη μέση ένα βάτραχο και είχε βάλει το μισό του σώμα με τα πόδια μέσα σε μια κανάτα με νερό. Φυσικά δεν υπήρχε κυκλοφορία αίματος και οι μυς δεν οξυγονόντουσαν. Ο Myerhoff έδωσε ηλεκτρικά ερεθίσματα στους μυς των ποδιών του βατράχου για να τους ενεργοποιήσει και πραγματικά τα κατάφερε και οι μυς άρχισαν να συσπώνται. Μετά από λίγο όμως σταμάτησαν. Τότε εξέτασε τους μυς και βρήκε πως είχαν γεμίσει με Γαλακτικό Οξύ. Έτσι κατέληξε στο συμπέρασμα πως η απουσία οξυγόνου προκαλεί την έκκριση γαλακτικού οξέως και αυτό οδηγεί στον μυϊκό κάματο. Έτσι στους αθλητές συνιστούνταν να προπονούνται κυρίως αερόβια γιατί με την αναερόβια προπόνηση , η συσσώρευση γαλακτικού οξέως στους μυς θα τους προκαλούσε κόπωση και θα τους ανάγκαζε να σταματήσουν.

Ο άνθρωπος που επιχείρησε να ανατρέψει αυτή τη θεωρία ήταν ο Dr. George A. Brooks. Επειδή υπήρξε και αυτός αθλητής ενδιαφέρθηκε ιδιαίτερα για την υπόθεση του Γαλακτικού Οξέως. Καθοριστικής σημασίας πείραμα ήταν όταν έδωσε σε ποντίκια ραδιοενεργό Γαλακτικό Οξύ και είδε πως το έκαιγαν πιο γρήγορα από οτιδήποτε άλλο. Θα έπρεπε να υπάρχει λόγος για την ύπαρξη γαλακτικού οξέως στους μυς, θα έπρεπε να είναι καύσιμο. Η εργασία του δημοσιεύτηκε στο τέλος της δεκαετίας του 70 όμως δεν βρήκε ανταπόκριση και φυσικά αμφισβητήθηκε έντονα από το κατεστημένο της εποχής. Παρά τις δυσκολίες που προέκυψαν αυτός συνέχιζε τα πειράματα και τι μελέτες του και συνέχεια επιβεβαίωνε τη θεωρία του.

Τώρα πια και άλλοι επιστήμονες και ερευνητές έχουν αρχίσει να επιβεβαιώνουν αυτό που αυτός χρόνια πριν είχε βρει. Ένας από αυτούς είναι και ο L. Bruce Gladden. Έτσι η προσέγγιση των φυσιολόγων πάνω στο θέμα έχει αρχίσει να αλλάζει. Όσο για την ιδέα πως το Γαλακτικό Οξύ προκαλεί την κούραση ο Dr.Gladden λέει πως ποτέ δεν έβγαζε νόημα. Το Γαλακτικό Οξύ έχει φύγει από τους μυς μετά από μία ώρα από το τέλος της άσκησης αλλά η κούραση μπορεί να εμφανιστεί ακόμα και 1-3 ημέρες μετά. Ο ακριβής χρόνος ποικίλει και οι ακριβείς μηχανισμοί για αυτή τη διαδικασία δεν έχουν εντοπιστεί.

Αυτό που προκύπτει πάντως είναι πως τα μυϊκά κύτταρα μετατρέπουν τη γλυκόζη ή το γλυκογόνο σε Γαλακτικό Οξύ το οποίο χρησιμοποιείται σαν καύσιμο από τα μιτοχόνδρια τα οποία είναι και τα εργοστάσια παραγωγής ενέργειας του κυττάρου. Τα μιτοχόνδρια έχουν επίσης και μια ειδική πρωτεΐνη για τη μεταφορά των ουσιών σε αυτά. Η επίδραση της έντονη προπόνηση είναι πως μπορεί ακόμα και να διπλασιάσει τη μάζα των μιτοχονδρίων. Παρόλο που οι προπονητές πίστευαν στη θεωρία του γαλακτικού κατωφλίου τελικά προπονούσαν τους αθλητές τους πολύ πιο ψηλά από αυτό για να τους κάνουν ανθεκτικότερους στο φαινόμενο της κόπωσης. Στην πραγματικότητα όμως ουσιαστικά προκαλούσαν της αύξηση της μάζας των μιτοχονδρίων και την βελτίωση τους σαν παραγωγείς ενέργειας. Ίσως απλώς οι προπονητές να είχαν καταλάβει καλύτερα κάτι που οι επιστήμονες δεν μπορούσαν! Με την επιμονή στη γαλακτική προπόνηση τα μιτοχόνδρια αναπτύσσονται και αποκτούν την ικανότητας να καίνε περισσότερο Γαλακτικό Οξύ. Όσο για το φορμάρισμα πριν από ένα σημαντικό αγώνα που συχνά γίνεται με πολύ μικρές σε διάρκεια αλλά υψηλές εντάσεις αυτό είναι ακόμα πιο ευεργετικό αφού αυτή η επιπλέον επιβάρυνση αυξάνει τη μάζα των μιτοχονδρίων ακόμα περισσότερο.

Όσο για τους περισσότερους επιστήμονες? Αυτοί έχουν μείνει στις θεωρίες του 1920. Μήπως όμως τελικά δεν χρειαζόμαστε περισσότερο οξυγόνο στην αναερόβια προπόνηση και απλώς πρέπει να μάθουμε στον οργανισμό μας να χρησιμοποιεί σαν καύσιμο το Γαλακτικό Οξύ?

http://www.runningnews.gr

Σάββατο 9 Φεβρουαρίου 2013

Συμβουλές για καλύτερα αποτελέσματα στο τρέξιμο


Άρθρο από: Βασίλης Κρομμύδας
www.coachingservices.gr


Πράγματι – Το τρέξιμο είναι μια δραστηριότητα μεγάλης επιβάρυνσης, αφού κάθε σας βήμα δέχεται μέχρι και τρεις φορές το βάρος του σώματός σας. Σαφώς αυτό μπορεί να οδηγήσει σε τραυματισμό συνδέσμων και αρθρώσεων λόγω των κραδασμών , καθώς και σε τραυματισμό των μυών και τενόντων λόγω της πίεσης και της μεγάλης χρήσης. Εκτός από το να σταματήσετε τελείως να τρέχετε, θα πρέπει να κάνετε ότι είναι δυνατό ώστε να μειώσετε αυτούς τους κινδύνους.

Είτε το κάνετε ως χόμπι, είτε ανήκετε σε σωματείο, μπορεί το καλοκαίρι σας να καταστραφεί αν κάνετε απερισκεψίες. Προσέχοντας το σώμα σας και παίρνοντας μερικές βασικές προφυλάξεις, μπορείτε να διανύσετε αυτή τη σαιζόν με επιτυχία.

Πρώτα απ’ όλα να θυμάστε ότι:
«Ο πιο πετυχημένος αθλητής θα είναι αυτός που προπονείται πιο συστηματικά, χωρίς να τραυματίζεται ή να αρρωσταίνει».

Αυτό είναι ευρέως παραδεκτό από τους κορυφαίους αθλητές και προπονητές, αλλά πολύ συχνά οι αθλητές ξεχνούν την ύψιστη σημασία αυτού του κανόνα και επιτρέπουν στον εαυτό τους να κάνουν απερισκεψίες που καταλήγουν σε τραυματισμούς ή αρρώστιες. Είτε είστε σοβαρός αθλητής που πρέπει να αγωνίζεστε τακτικά όλη τη σαιζόν, είτε ερασιτέχνης αθλητής που απλά θέλετε να αθλείστε με παρέα, η πρώτη σας φροντίδα πρέπει να είναι η συνέπεια, π.χ. πρέπει να αποφεύγετε τραυματισμούς και αρρώστιες. Ακούγεται ευνόητο, όμως πολλοί δρομείς το παραβλέπουν και βρίσκονται υπερπροπονημένοι, ιδιαίτερα αυτή την κρίσιμη περίοδο που προετοιμάζονται για αγώνες.

Παρακάτω σας παραθέτω 10 Συμβουλές που θα σας βοηθήσουν να εξασφαλίσετε ότι ακόμη και με γρήγορο τρέξιμο στις προπονήσεις σας και αγώνες, αυτή η αγωνιστική σαιζόν θα κυλήσει χωρίς προβλήματα.

1) ΤΡΕΧΕΤΕ ΣΩΣΤΑ

Δεν έχει σημασία πώς φαίνεστε όταν τρέχετε. Δεν δίνουν μετάλειο για το στυλ – θυμάστε τον Ζάτοπεκ? Βέβαια αυτό δεν σημαίνει ότι το στυλ είναι άσχετο. Ένα λανθασμένο ή μη αποτελεσματικό στυλ τρεξίματος, μπορεί να οδηγήσει σε τραυματισμό. Οι συνεχόμενοι κραδασμοί ή ο πρηνισμός στη ποδοκνημική άρθρωση μπορεί να προκαλέσει τραυματισμό στον αστράγαλο, στο γόνατο και στην πλάτη, ενώ ένα ομαλό, χαλαρό, ισορροπημένο στυλ, μπορεί να σας προστατέψει από τραυματισμούς και επίσης να σας βοηθήσει να πάτε πιο γρήγορα με την ίδια προσπάθεια. Ίσως η λέξεις «τεχνική» και «συγχρονισμός» είναι καλύτερα να χρησιμοποιούνται για το στυλ. Θέλετε να εξασφαλίσετε ότι όλο σας το σώμα χρησιμοποιείται για να καλύψει την απόσταση, και να αποφύγετε τυχόν άσκοπη προσπάθεια που γίνεται από το ίδιο σας το σώμα που δουλεύει κόντρα στην προώθηση;
Συγκεντρωθείτε στα παρακάτω:
Α) Τρέχετε με το κεφάλι ψηλά, χαλαρά και ισορροπημένα.
Β) Προσπαθήστε να κάνετε το βηματισμό πιο ανάλαφρο αποφεύγοντας να πέφτετε με τις φτέρνες.
Γ) Διατηρείτε τη σωστή ταχύτητα, π.χ. συνεχίστε να κινείτε τα πόδια σας γρήγορα.
Δ) Αποφύγετε τις άσκοπες κινήσεις στο πάνω μέρος του σώματος, π.χ. κινείτε τα χέρια μπροστά και πίσω και όχι στα πλάγια.
Ε) Ελέγχετε την αναπνοή σας και αναπνέετε ομοιόμορφα, π.χ. κάθε 3 βηματισμούς εισπνοή, κάθε 3 βηματισμούς εκπνοή. Μην κρατάτε την αναπνοή σας και μετά παίρνετε γρήγορες μικρές αναπνοές. Όταν αναπνέετε γρήγορα καταναλώνετε πολλή ενέργεια.
Μπορείτε να εξασκηθείτε σε αυτά τα «τεχνικά» ζητήματα είτε τρέχοντας αργά, είτε γρήγορα. Χρησιμοποιείστε τις εύκολες προπονήσεις για να συγκεντρωθείτε στην εξάσκηση και να σας γίνει σιγά σιγά συνήθεια αυτή η τεχνική.

2) ΛΙΓΟ και ΣΥΧΝΑ

Μιλώντας γενικά, είναι πιο ευεργετικό να προπονείστε πιο συχνά για μικρότερο χρόνο, παρά λιγότερο συχνά για περισσότερη διάρκεια. Για παράδειγμα, τρεις προπονήσεις την εβδομάδα από 30 λεπτά, είναι προτιμότερο από μια προπόνηση των 90 λεπτών. Έτσι:
δοκιμάστε…
5 προπονήσεις των 5 χιλιομέτρων την εβδομάδα, αντί μια προπόνηση 25 χιλιομέτρων,
ή 10 προπονήσεις των 5 χιλιομέτρων την εβδομάδα, αντί 3 προπονήσεις των 15 χιλιομέτρων,
ή 2 προπονήσεις των 8 χιλιομέτρων την εβδομάδα, αντί μια προπόνηση των 15 χιλιομέτρων,
ή 2 προπονήσεις των 15 χιλιομέτρων την εβδομάδα, αντί μια των 30 χιλιομέτρων.
Οι λόγοι για αυτό είναι:
Α) Γενικά, το σώμα ανταποκρίνεται καλύτερα και γρηγορότερα σε συχνές, και μικρότερες προπονήσεις.
Β) Υπάρχει μικρότερος κίνδυνος υπερπροπόνησης, κούρασης, τραυματισμού.
Γ) Οι συχνές προπονήσεις δημιουργούν μια ρουτίνα με περισσότερο χρόνο για προπόνηση κάθε εβδομάδα, επιτρέποντάς σας να καλύπτετε μεγαλύτερο φάσμα προπονήσεων.
Δ) Σας επιτρέπει να αφοσιώνεστε σε πολλούς διαφορετικούς στόχους, ξεκινώντας φρέσκοι κάθε φορά. Δεν είναι δυνατό να πετύχετε διαφορετικούς στόχους σε μια μεγάλη προπόνηση.
Ε) Επειδή οι προπονήσεις είναι μικρότερες, μπορούν ( δεν πρέπει βέβαια ) να είναι γρηγορότερες. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, μπορείτε να διατηρήσετε καλύτερη τεχνική, επειδή είσαστε φρέσκοι.
ΣΤ) Είναι πιο εύκολο να βρείτε χρόνο για μικρές προπονήσεις με το σημερινό τρόπο ζωής.
Ζ) Αν χάσετε κάποια προπόνηση είναι λιγότερο σημαντικό.

3) ΑΠΟΦΥΓΕΤΕ ΤΟ ΔΡΟΜΟ

Οι τραυματισμοί που προκαλούνται από τη συνεχή πίεση από τους κραδασμούς στις σκληρές επιφάνειες, συχνά επιδεινώνονται από μια ελαφρά κλίση του δρόμου.
Λύσεις:
Α) Όποτε μπορείτε, να προπονείστε εκτός δρόμου. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα προπονείστε σε ανώμαλα, αυλακωμένα μονοπάτια και χωράφια ( αυτά θα είναι χειρότερα από το να τρέχετε στο δρόμο) μπορείτε όμως να τρέχετε σε πάρκα, γήπεδα και μονοπάτια σε δάση. Αυτά θα σας δώσουν μια ασφαλή, ελαστική επιφάνεια με πολύ λιγότερους κραδασμούς και θα σας βοηθήσει να αποφύγετε τους τραυματισμούς.
Β) Να αλλάζετε το ρυθμό σας. Συχνά οι τραυματισμοί καταπόνησης εμφανίζονται όταν η επαναλαμβανόμενη επίδραση των κραδασμών συνοδεύεται από ένα περιορισμένο εύρος κίνησης. Η πίεση συσσωρεύεται λίγο λίγο. Αλλάζοντας έδαφος και ταχύτητα, αλλάζει το μήκος του διασκελισμού, δηλαδή το εύρος της κίνησης, και έτσι αλλάζουν τα επίπεδα πίεσης. Αυτό με τη σειρά του θα σας ανακουφίσει και θα δώσει στα πόδια σας μεγαλύτερη ευκαμψία, προστατεύοντάς σας από τραυματισμούς.

4) ΑΛΛΑΖΕΤΕ ΤΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ΣΑΣ

Μπορεί να έχετε ένα αγαπημένο ζευγάρι παπούτσια τρεξίματος, όμως δεν θα αντέξουν για πάντα! Μην βασίζεστε μόνο σε ένα ζευγάρι παπούτσια μέχρι να διαλυθούν, αυτό είναι μια σίγουρη συνταγή για τραυματισμό. Είναι πολύ καλύτερα να έχετε δύο ή τρία ζευγάρια κάθε φορά. Η πολλαπλή χρήση παπουτσιών θα σας δώσει ευελιξία για διαφορετικές επιφάνειες, τα πόδια σας θα ανακουφιστούν από το τράνταγμα στην ίδια θέση σε κάθε τρέξιμο από τη διαφορετικότητα των παπουτσιών και θα μπορείτε πιο εύκολα να φορέσετε και να συνηθίσετε ένα καινούργιο ζευγάρι παπούτσια, ενώ ακόμη κυρίως χρησιμοποιείτε τα παλιότερα ζευγάρια.

5) RICE – ΔΙΩΞΤΕ ΤΟΥΣ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟΥΣ

Όλοι υποφέρουμε κατά καιρούς από μικροτραυματισμούς και συνήθως προσπαθούμε αρχικά να τους αγνοήσουμε. Μόνο όταν επιμένουν και γίνονται πιο σοβαροί, μας αναγκάζουν να σταματήσουμε το τρέξιμο και να φροντίσουμε για τη θεραπεία τους. Πολλοί από αυτούς τους τραυματισμούς θα μπορούσαν να αποφευχθούν αν φροντίζαμε αμέσως για τη θεραπεία τους, μόλις εμφανίζονταν τα πρώτα σημάδια. Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, το RICE ( Rest, Ice, Compression, Elevation – Ξεκούραση, Πάγο, Πίεση, Ανύψωση ) είναι η απάντηση. Αν οι μικροτραυματισμοί δεν ανταποκριθούν σε αυτό μέσα σε μια μέρα ή δύο, θα πρέπει να συμβουλευτείτε έναν Ορθοπεδικό ή φυσιοθεραπευτή. Μην περιμένετε να γίνει ο τραυματισμός τόσο σοβαρός ώστε να μην μπορείτε να τρέξετε καθόλου.

6) ΚΑΝΕΤΕ ΜΑΣΑΖ

Να τρίβετε τα πόδια σας πριν και μετά την προπόνηση ή τον αγώνα. Είναι ο καλύτερος τρόπος να κρατάτε τα πόδια σας χαλαρά και χωρίς τραυματισμούς. Αν και οι ειδικοί είναι προφανώς οι καλύτεροι, μπορείτε να κάνετε και μόνοι σας καλή δουλειά σε πιο τακτική βάση. Τα πλεονεκτήματα είναι:
Α) Γρηγορότερη αποκατάσταση μετά από τις δύσκολες προπονήσεις, βοηθώντας στην απομάκρυνση των άχρηστων ουσιών που παράγονται κατά την άσκηση, π.χ. το γαλακτικό οξύ.
Β) Φεύγει η ακαμψία, οι πόνοι που μπορεί να οδηγήσουν σε αστάθεια και τραυματισμό.
Γ) Χαλάρωση των μυών λόγω της θέρμανσης και της καλύτερης κυκλοφορίας.
Δ) Ζέσταμα και τόνωση πριν τον αγώνα ή την προπόνηση.

7) ΠΟΛΛΕΣ ΔΙΑΤΑΣΕΙΣ

Πάντα να συμπεριλαμβάνετε διατατικές ασκήσεις πριν και μετά την προπόνηση. Αν δεν είστε σίγουροι για το τι να κάνετε, συμβουλευτείτε έναν προπονητή. Περιστασιακές διατάσεις μπορεί να κάνουν περισσότερο κακό παρά καλό. Σε τακτική βάση όμως, θα σας βοηθήσουν να…
Α) αυξήσετε την ελαστικότητά σας και έτσι τη δύναμη και την ταχύτητα (π.χ. την ισχύ του τρεξίματός σας).
Β) αποφεύγετε τραυματισμούς, επειδή οι μύες σας θα δουλεύουν μέσα στο εύρος τους, όχι στα όριά τους.
Γ) αυξήσετε την ελαστικότητα και αντοχή των μυών σας, βοηθώντας σας να τρέχετε σωστά.

8) ΚΟΨΤΕ ΤΙΣ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ

Μην περιφέρεστε και κρυώνετε μετά την προπόνηση. Όταν έχετε τελειώσει την προπόνηση, μερικές φορές μπαίνετε στον πειρασμό να πιάσετε κουβέντα με άλλους αθλητές. Μην το κάνετε! Αν τα μαλλιά σας είναι βρεγμένα, που συνήθως είναι, κρυώνετε γρήγορα. Ακόμη κι αν αισθάνεστε ακόμη ζεστοί, μετά από 10-15 λεπτά ξαφνικά αντιλαμβάνεστε ότι κρυώνετε. Τότε είναι πολύ αργά. Θα νιώθετε τους μύες σας σφιγμένους, και ακόμη χειρότερα, μπορεί να έχετε αρπάξει κρύωμα, απλά επειδή ήσασταν κοινωνικοί…και απρόσεκτοι!
Θα ήταν πολύ καλύτερα αν είχατε φορέσει ένα στεγνό μπλουζάκι και περισσότερα ρούχα από πάνω μετά την προπόνηση και μετά να χαλαρώσετε με jogging και διατάσεις. Αυτό σας κρατά ζεστούς και σας βοηθά να αποφύγετε στο να ΄΄ λιμνάσει το αίμα ΄΄, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε ακαμψία των μυών και να εμποδίσει την αποκατάστασή τους. Μετά το τρέξιμο μπείτε γρήγορα στο ντους.

9) ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Μην περιμένετε να αποδώσετε καλά, τρώγοντας κακής ποιότητας φαγητό. Δεν χρειάζεται ειδική δίαιτα, απλά πρέπει να τρώτε ποιοτικά, προτιμάτε τροφές που έχουν πολλά θρεπτικά συστατικά με το σωστό τρόπο μαγειρεμένες σε πολλά μικρά γεύματα κατά τη διάρκεια της ημέρας. Επίσης για καλύτερη αποκατάσταση μετά τις προπονήσεις θα πρέπει να εφοδιάζετε γρήγορα το σώμα σας με ενέργεια.

10) ΟΧΙ ΠΑΡΤΥ

Δώστε στο σώμα σας χρόνο να ανανεωθεί. Αν προπονείστε σκληρά, πρέπει να ρυθμίσετε την κοινωνική σας ζωή έτσι ώστε να κοιμάστε αρκετά. Αν είστε τυχεροί, απλά δεν θα τρέχετε καλά στους αγώνες. Το πιο πιθανό όμως είναι να αρρωστήσετε και να τραυματιστείτε αν παραμελήσετε την αποκατάσταση στο πρόγραμμά σας.

http://www.fitsn.com

Παρασκευή 1 Φεβρουαρίου 2013

Μυϊκή αντοχή


Η μυϊκή αντοχή είναι η δυνατότητα ενός μυός ή μιας μυϊκής ομάδας, να εκτελούν μέγιστες επαναλαμβανόμενες συστολές ή να εξασκούν συνεχόμενη δύναμη ενάντια σε ένα σταθερό αντικείμενο. Ουσιαστικά η μυϊκή αντοχή, καθορίζει το πόσο που μπορεί να δουλέψει ένας μυς στο χρόνο. Μια άλλη ονομασία της μυϊκής αντοχής είναι και αντοχή στη δύναμη. Η αύξηση της μυϊκής αντοχής επιτυγχάνεται με την προπόνηση των πολλών επαναλήψεων. Παραδείγματα μεθόδων αύξησης της μυϊκής αντοχής είναι: οι ασκήσεις πολλών επαναλήψεων με μικρά διαλείμματα και τέλος σετ μείωσης της αντίστασης χωρίς διάλειμμα.

http://www.bestrong.org.gr

Δευτέρα 28 Ιανουαρίου 2013

Διάφραγμα



Η αναπνοή θα ήταν αδύνατη χωρίς την κίνηση του διαφράγματος, ενός μεγάλου μυ, που βρίσκεται στη βάση των πλευρών.

Το αναπνευστικό κέντρο του εγκεφάλου διεγείρει τους μυς γύρω από τη θωρακική κοιλότητα κάνοντας τους να συσταλθούν και να χαλαρώσουν, έτσι ώστε να μπορέσουμε, αντίστοιχα, να εισπνεύσουμε και να εκπνεύσουμε.

Κατά την εισπνοή το διάφραγμα συστέλλεται και κινείται προς τα κάτω. Ως αποτέλεσμα ο θώρακας εκτείνεται, προκαλώντας ελάττωση της πίεσης και ο αέρας εισέρχεται μέσα στους πνεύμονες.

Κατά την εκπνοή ο διαφραγματικός μυς χαλαρώνει και κινείται προς τα επάνω. Ως αποτέλεσμα ο θώρακας συστέλλεται, η πίεση μέσα στους πνεύμονες αυξάνει και ο αέρας κινείται έξω από τους πνεύμονες προκειμένου να εκπνευστεί. Παράλληλα δίνεται η δυνατότητα απαλλαγής από το διοξείδιο του άνθρακα.

http://www.rhodes.aegean.gr

Σάββατο 19 Ιανουαρίου 2013

Methode naturalle (Ιστορική αναδρομή)


Το Methode Naturalle δημιουργήθηκε από τον George Hebert, έναν Γάλλο θεωρητικό και εκπαιδευτή, που όταν ταξίδευε στον κόσμο, γοητεύτηκε από τις φυσικές δυνατότητες μικρών πρωτόγονων φυλών της Αφρικής. Εμπνεύστηκε από ένα ευρύ φάσμα φυσικών αθλητικών δεξιοτήτων,δίχως την βοήθεια από εμπειρογνώμονες φυσικής αγωγής.
Ο Hebert συνειδητοποίησε ότι η ίδια τους η ύπαρξη απαιτούσε σωματική δύναμη και προσαρμοστικότητα.(έτρεχαν για να κυνηγήσουν τα ζώα, πηδούσαν για να διασχίσουν τα ρεύματα, σκαρφάλωναν στα δέντρα για να μαζέψουν φρούτα και ήταν απίστευτα γυμνασμένοι εξαιτίας αυτών των δραστηριοτήτων. Αυτοί οι γηγενείς ζούσαν μία ζωή στη φύση, όπως η ίδια αναλογούσε, και είχαν επιτύχει ανώτερη φυσική κατάσταση απλά μέσα από την κίνηση, η οποία ήταν απαραίτητη για επιβίωση. Αυτή η διαπίστωση οδήγησε τελικά τον Hebert στον καθορισμό της μεθόδου διδασκαλίας του με τον τίτλο Methode Naturalle, που σημαίνει Φυσική Μέθοδος. To Methode Naturalle είναι επικεντρωμένο γύρω από την ιδέα ότι κάποιος δε χρειάζεται όργανα γυμναστικής ή ειδική προπόνηση για να γίνει ευέλικτος και ευκίνητος, αλλά μπορεί να το πραγματοποιήσει εκτελώντας απλά φυσικές κινήσεις όπως το τρέξιμο, η αναρρίχηση, τα άλματα, η άρση και το κολύμπι.


http://www.wildmovement.com

Μετάφραση: Καποδίστριας Φίλιππος
Επιμέλεια άρθρου: Δωρούκα Έλενα

Πέμπτη 10 Ιανουαρίου 2013

10 Συμβουλές για τις διατάσεις



1. Η εφαρμογή σωστών διατάσεων θα σας βοηθήσει στη βελτίωση της ελαστικότητας των μυών, στην πρόληψη τραυματισμών, καθώς και στην αποθεραπεία μετά από έντονη άσκηση.
2. Ο καθένας λόγω γενετικών διαφορών, διαφορετικής φυσικής κατάστασης, ή διαφορετικής ηλικίας, έχει συγκεκριμένα όρια σε μια διάταση. Γενικός κανόνας είναι ότι η διάταση εφαρμόζεται μέχρι τα όρια του πόνου, ώστε να αισθανόμαστε ένα ευχάριστο τράβηγμα του μυός.
3. Όταν εφαρμόζουμε διάταση πριν κάποια δραστηριότητα, καλό είναι προηγείται προθέρμανση λίγων λεπτών, ώστε ο μυς να είναι πιο ελαστικός.
4. Κατά την αποθεραπεία και μετά τις διατάσεις, είναι χρήσιμο να εφαρμόζουμε κρυοθεραπεία στους διατεταμένους μύες, ώστε να αποφύγουμε τυχόν φλεγμονώδεις διεργασίες.
5. Διατάσεις μπορούν να εφαρμοστούν και σε άτομα τρίτης ηλικίας. Χρειάζεται όμως μεγάλη προσοχή από το φυσικοθεραπευτή, λόγω πιθανής οστεοπόρωσης και μυϊκής βράχυνσης του ασθενή.
6. Οι διατάσεις αντενδείκνυται σε τραυματισμούς οξείας φάσης ή σε κάποιες παθολογικές καταστάσεις. Στις περιπτώσεις αυτές είναι απαραίτητη η ιατρική συμβουλή πριν εφαρμοστούν.
7. Είναι ωφέλιμο για τον καθένα, να διδαχθεί από το φυσικοθεραπευτή αυτοδιατάσεις, και να τις εφαρμόζει όποτε κρίνεται αναγκαίο.
8. Μια διάταση έχει διάρκεια από 6 εώς 20 δευτερόλεπτα.
9. Εκτελούμε αργές και όχι απότομες βεβιασμένες κινήσεις. Αυτό γίνεται για να μην ενεργοποιηθούν αντανακλαστικοί μηχανισμοί όπως τα τενόντια όργανα Goltzi και η μυϊκή άτρακτος, που προκαλούν μυϊκή σύσπαση.
10. Ιδιαίτερα αποτελεσματική τεχνική θεωρείται η διάταση P.N.F. (κράτα – χαλάρωσε). Μετά από μια ισομετρική σύσπαση πετυχαίνουμε μεγαλύτερη μυϊκή χάλαση, και άρα αποτελεσματικότερη διάταση.
 
Από τον ιστότοπο: http://www.athlisis.gr
 
Ιωάννης Παναγιωτόπουλος Φυσιοθεραπευτής
site:http://prpanagiotopoulos.blogspot.gr/
mail: ipanagiot@yahoo.com

Δευτέρα 7 Ιανουαρίου 2013

Άσκηση έναντι κρυολογήματος

Σύμφωνα με μια μελέτη που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο επιστημονικό περιοδικό “British Journal of Sports Medicine” η τακτική σωματική άσκηση συμβάλλει στη μείωση της συχνότητας εμφάνισης και της σοβαρότητας των συμπτωμάτων των λοιμώξεων της ανώτερης αναπνευστικής οδού. Ενώ μέχρι σήμερα ήταν γνωστό πως η καθημερινή φυσική δραστηριότητα μπορεί να συμβάλλει στην ενίσχυση της διάθεσης, στηναπώλεια βάρους, και τη βελτίωση της γενικότερης ποιότητας ζωής, τα τελευταία επιστημονικά δεδομένα υποστηρίζουν πως επιπλέον παρέχει προστασία έναντι του κοινού κρυολογήματος
Στη συγκεκριμένη μελέτη συμμετείχε μια ομάδα 1.000 ενηλίκων που παρακολουθήθηκε για 12 εβδομάδες κατά τη διάρκεια του χειμώνα και του φθινοπώρου του 2008. Κατά την περίοδο αυτή, οι άνθρωποι που δήλωσαν πως έκαναν κάποια αερόβια άσκηση – τρέξιμο, ποδηλασία, κολύμβηση- για τουλάχιστον 20 λεπτά τις πέντε ή περισσότερες ημέρες της εβδομάδας παρέμεναν με κρυολόγημα ή γρίπη για λιγότερες ημέρες (κατά μέσο όρο πέντε ημέρες), σε σύγκριση τα άτομα που γυμνάζονταν μία ημέρα την εβδομάδα ή λιγότερο (κατά μέσο όρο 8,5 ημέρες την εβδομάδα). Επίσης, υπήρχε η τάση τα άτομα που ασκούνταν να έχουν ηπιότερα συμπτώματα. Μάλιστα, τα δραστήρια άτομα χαρακτήριζαν τα συμπτώματά τους ως 49% λιγότερο σοβαρά.
Σύμφωνα με τον συγγραφέα της μελέτης, David Nieman, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Appalachian της Βόρειας Καρολίνα “η άσκηση φαίνεται πως ενισχύει τη λειτουργία των λευκοκυττάρων, των κυττάρων δηλαδή που είναι γνωστά ως κύτταρα – δολοφόνοι”. Η αυξημένη ανοσολογική δραστηριότητα που προκαλείται μέσω της άσκησης διαρκεί μόνο για τρεις περίπου ώρες, αλλά το αθροιστικό αποτέλεσμα φαίνεται πως διατηρεί τα δραστήρια άτομα και πιο υγιή. “Καθώς οι ημέρες αθροίζονται, αθροίζεται και η προστασία που μας παρέχεται έναντι των παθογόνων μικροοργανισμών”, προσθέτει. Είναι επίσης πιθανό οι άνθρωποι που ασκούνται συχνά συνήθως να διάγουν και έναν γενικότερα πιο υγιεινό τρόπο ζωής, με αποτέλεσμα να διατρέχουν χαμηλότερο κίνδυνο να προσβληθούν από γρίπη ή κρυολόγημα.

Πηγές: www.dia-trofis.gr